اقتصاد بینالملل همواره حوزه تخصصی من بوده است. نخستین اثرم پس از پایان
تحصیلات تکمیلی درباره سیاست تجاری و توسعه اقتصادی هند بود. مانند
بسیاری از اقتصاددانان بینالمللی دیگر ، سیاستهای تجاری حمایتگرایانهای
که کشورهای درحالتوسعه دنبال میکردند، برایم هم جالب و هم متناقض با این
باور رایج بود که حمایت از واردات به زیان کشور است و در واقع صادرات را نیز
تبعیضآمیز میکند. استدلا ل نظری به سود تجارت آزاد، قوی بود و همچنان نیز
هست؛ این موضوع به اختصار در فصل چهارم این کتاب مرور میشود.
با گذر زمان، کاستی های انواع حمایتهایی که بیشتر کشورهای درحالتوسعه
دنبال میکردند، هرچه بیشتر آشکار شد. خوشبختانه من فرصتهایی برای تحقیق
در هند، کره جنوبی و ترکیه در چند دهه نخست پس از تحصیلات عالیه یافتم. در
آن کشورها، نه تنها توانستم هزینه های بالا و رشد اندک ناشی از حمایت شدید در
هند و ترکیه را ببینم، بلکه از سوی دیگر ، شاهد موفقیت خارقالعاده و رشد سریع
کره جنوبی و دیگر اقتصادهای درحالتوسعه با نظامهای تجاری باز بودم. تضاد میان
عملکرد اقتصادی یک کشور در دوره «جانشینی واردات » )نام دیگر حمایت( و دوران
جهش پس از حذف موانع تجاری و دیگر اصلاحات، چشمگیر بود.
در همان زمانی که بسیاری از کشورهای درحالتوسعه دیوارهای بلندی در
برابر واردات برپا میکردند، کشورهای صنعتی در حال پایین آوردن موانع تجاری
خود بودند. آنها بیشتر موانع غیرتعرفهای را برداشتند و در هشت دور مذاکره
10 آنچه همه باید درباره تجارت بین المللی بدانند
تعرفه ای چندجانبه، به ویژه در زمینه کالاهای صنعتی، تعرفه ها را کاهش دادند. این
مذاکرات زیر نظر گات/سازمان تجارت جهانی انجام شد؛ نهادی بین المللی که بر
سیاست های تجاری جهان نظارت دارد )ر .ک. فصل یازدهم(.
کشورهای درحال توسعه باید در سال های نخست پس از جنگ جهانی دوم از
مزیت «رشد جبرانی » بهره مند می شدند، اما در واقع کشورهای صنعتی تقریباً نیم
قرن سریع تر از کشورهای درحال توسعه رشد کردند )ر .ک. فصول یازدهم و هجدهم(.
چنان که تجربه و تحلیل های بعدی نشان داد، یکی از عوامل مهمِ این نتیجه نا
امیدکننده، تفاوت در سیاست های تجاری بود.
تجربه کره جنوبی و دیگر اصلاح طلبان زودهنگام، سپس نتایج چشمگیر گشودن
اقتصاد و اصلاحات دیگر در جمهوری خلق چین )فصل نوزدهم(، پژوه شهای جدید
درباره سیاست های تجاری، و مشکلات حمای تگرایان، همگی ب هتدریج موجب درک
بهتر هزین ههای حمایت شدند. این عوامل در مجموع باعث شدند که دیگر کشورهای
درحال توسعه از اواخر دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به کاهش موانع تجاری بپردازند.

سخن مولف